Laten we één ding meteen duidelijk maken. Het 35 cm grote plastic icoontje dat we kennen als Barbie was niet altijd een onschuldig symbool van kinderspel. In feite is het originele ontwerp rechtstreeks overgenomen van de Lilli-pop, een West-Duitse creatie die verkrijgbaar was van 1955 tot 1964. En nee, het was geen echt kinderspeelgoed.
Lilli was op zijn zachtst gezegd een gewaagd grapcadeau. Ontworpen voor mannen. Dat lees je goed.
Het visuele model dat een wereldwijd fenomeen werd, was een personage in pin-upstijl. Een schril contrast met de doelgroep waar Mattel uiteindelijk op mikte. Kleine kinderen zijn tegenwoordig de belangrijkste doelgroep van Barbie. Maar de afstamming gaat terug op een nieuwigheid die een veel volwassener doel had.
Barbie’s volledige naam is Barbara Millicent Roberts. Een naam die meer thuishoort bij een droomhuis in een buitenwijk dan bij een West-Duitse volwassenenwinkel. Dit verschil tussen afkomst en huidige identiteit is het eerste niveau van het verhaal.
De verandering omvatte meer dan alleen een marketingverandering. Het vereiste een volledige rebranding van het personage, dat oorspronkelijk een beetje brutaal moest zijn. Mattel nam de Lilli-mal en strijkde de randen glad. Ze maakten haar smakelijk. Ze hebben van haar een pop gemaakt.
Barbie is ontstaan als een West-Duitse nieuwigheid voor volwassenen, geen speelgoed voor kinderen.
Waarom is dit belangrijk? Omdat het de manier verandert waarop we het personage zien. Ze is niet zomaar een plastic figuur. Ze is een culturele spil. Van op mannen gerichte humor naar op vrouwen gericht spel. De fysieke afmetingen bleven ongeveer hetzelfde. De hoogte van 29 centimeter is consistent. Maar de context is compleet veranderd.
De Lilli-pop was een grap. Barbie is een merk. Dat is het belangrijkste verschil. Al het andere is slechts een verpakking.