Astronomen hebben een asteroïde geïdentificeerd die ronddraait met een snelheid die voorheen onmogelijk werd geacht voor objecten van deze omvang, waardoor bestaande theorieën over de samenstelling en structurele integriteit van de asteroïde in twijfel worden getrokken. De ontdekking, gedaan door onderzoekers die vroege gegevens van het Vera C. Rubin Observatorium in Chili analyseerden, markeert een belangrijk moment in de planetaire wetenschap.
De recordbrekende asteroïde
De asteroïde, genaamd 2025 MN45, heeft een diameter van ongeveer 710 meter en voltooit een volledige rotatie in slechts 1,92 minuten. Dit maakt het de snelst draaiende grote asteroïde die ooit is waargenomen, en overschrijdt de theoretische limieten voor ‘puinhoop’-asteroïden – de losse verzamelingen rotsen en stof waaruit de meeste ruimterotsen bestaan.
Hoe was dit mogelijk?
De typische verwachting is dat asteroïden die losjes bij elkaar worden gehouden door de zwaartekracht, zouden desintegreren als ze te snel ronddraaien. De huidige snelheid van 2025 betekent dat de MN45 van veel sterker materiaal moet zijn gemaakt dan wetenschappers hadden verwacht. De asteroïde bestaat waarschijnlijk uit een enkel massief gesteente of bestaat zelfs uit metaal, aangezien zelfs klei hem bij die snelheid niet bij elkaar zou kunnen houden.
Wat dit betekent voor de ruimterotswetenschap
De eerste negen observatienachten van het Rubin Observatorium onthulden 76 asteroïden met berekenbare rotatieperioden, waaronder 19 ‘supersnelle’ rotators die in minder dan 2,2 uur ronddraaiden. Maar de ontdekking van drie ‘ultrasnelle’ rotators, waaronder MN45, suggereert dat asteroïden veel sneller kunnen draaien dan eerder werd gedacht. Deze bevinding suggereert dat ons begrip van hoe deze asteroïden worden gevormd en bij elkaar gehouden, onvolledig is.
De rol van het Rubin Observatorium
Verwacht wordt dat het Vera C. Rubin Observatorium nog meer asteroïden zal blijven spotten terwijl het zijn 10-jarige onderzoek naar de zuidelijke hemel voltooit. Dit zal wetenschappers in staat stellen de verrassende diversiteit van deze ruimterotsen verder te onderzoeken en ons begrip van de samenstelling en stabiliteit van asteroïden te verfijnen.
De ontdekking van MN45 in 2025 onderstreept hoeveel we nog moeten leren over de vorming en dynamiek van asteroïden. Verder onderzoek is nodig om te bepalen hoe deze ultrasnelle rotators erin slagen hun structuur te behouden tegen centrifugale krachten.
