Een nieuwe studie suggereert dat het leven misschien helemaal niet op aarde is ontstaan, maar hierheen kan zijn getransporteerd via asteroïde-inslagen vanaf Mars. Onderzoekers ontdekten dat extreem veerkrachtige bacteriën een druk kunnen overleven die vergelijkbaar is met die veroorzaakt door planetaire botsingen, waardoor de mogelijkheid groter wordt dat microben tussen werelden kunnen reizen. Dit daagt het conventionele denken over de oorsprong van het leven uit en heeft implicaties voor protocollen voor ruimteverkenning.
De Lithopanspermie-theorie krijgt grip
De bevindingen, gepubliceerd in PNAS Nexus, ondersteunen de controversiële theorie van lithopanspermie. Dit concept stelt dat het leven zich door de ruimte verspreidt op rotsen die worden uitgeworpen door asteroïde-inslagen. Hoewel het nog niet bewezen is, voegt het nieuwe onderzoek gewicht toe aan het idee dat de vroege aarde door microben op Mars zou kunnen zijn “gezaaid”. Het debat wordt aangewakkerd door de voortdurende zoektocht naar bewijs van vroeger of huidig leven op Mars, waarbij enkele recente ontdekkingen wijzen op mogelijke biologische activiteit.
Hoe het onderzoek werd uitgevoerd
Onderzoekers hebben Deinococcus radiodurans – bijgenaamd ‘Conan de bacterie’ vanwege zijn extreme duurzaamheid – onderworpen aan gesimuleerde inslagdruk van asteroïden. De bacterie werd gekozen vanwege zijn vermogen om intense straling, uitdroging en extreme temperaturen te weerstaan, allemaal veel voorkomende omstandigheden in de ruimte.
Het experiment omvatte het plaatsen van de microben tussen stalen platen en het afvuren van een projectiel met een snelheid tot 300 mph (480 km per uur). Dit genereerde een druk tussen 1 en 3 gigapascal. Ter context: het diepste punt in de oceanen van de aarde oefent een druk van grofweg 0,1 gigapascal uit, wat betekent dat het experiment omstandigheden simuleerde die veel verder gingen dan wat het leven normaal gesproken zou verdragen.
Schokkende overlevingspercentages
De resultaten waren opmerkelijk: bijna alle bacteriën overleefden de impact en genereerden een druk van 1,4 gigapascal, en meer dan 60% overleefde nog hogere krachten van 2,4 gigapascal. De overlevende cellen vertoonden een verhoogde activiteit in DNA-reparatie- en celmembraanonderhoudsgenen, wat erop wijst dat ze zich actief hebben aangepast aan de extreme omstandigheden.
Zoals een onderzoeker het verwoordde: “We bleven proberen het te doden, maar het was echt moeilijk om te doden.” Het experiment eindigde pas toen de apparatuur zelf het begaf voordat de bacteriën dat deden.
Implicaties voor planetaire bescherming
De bevindingen roepen vragen op over hoe we de bescherming van de planeet benaderen. Als het leven tussen werelden kan reizen, moeten de huidige protocollen die zijn ontworpen om besmetting te voorkomen mogelijk opnieuw worden geëvalueerd. De studie benadrukt ook de veerkracht van het leven en stelt veronderstellingen over waar dit in het zonnestelsel zou kunnen voorkomen ter discussie.
Het vermogen van microben om interplanetaire reizen te overleven verandert fundamenteel de manier waarop we denken over de mogelijkheid van leven buiten de aarde.
De vraag of het leven op Mars is ontstaan blijft open, maar dit onderzoek levert overtuigend bewijs dat een dergelijk scenario plausibel is.
