Moderne drones worden nu geleverd met systemen voor het vermijden van obstakels, ontworpen om botsingen met objecten en mensen te voorkomen. Hoewel niet onfeilbaar, is deze functie een cruciaal vangnet, vooral in geavanceerde modellen zoals die van DJI en Autel. Deze systemen gebruiken een combinatie van vision-sensoren en, in sommige gevallen, LiDAR om hun omgeving te detecteren en erop te reageren.
Hoe obstakelvermijding werkt
Het kernidee is simpel: sensoren detecteren obstakels en de drone past zijn vliegroute daarop aan. De meeste drones gebruiken een combinatie van zes zichtsensoren (voorkant, achterkant, onderkant) en een naar beneden gerichte infraroodsensor, effectief vanaf ongeveer 20 inch tot 30 meter. Deze sensoren waarschuwen de piloot via de drone-app: visuele waarschuwingen, afstandsindicatoren en audiowaarschuwingen.
Sommige nieuwere drones zijn voorzien van LiDAR, die lasers uitzendt om de omgeving in kaart te brengen, vooral handig bij weinig licht waar camera’s het moeilijk hebben. LiDAR werkt het beste voor naar voren gerichte detectie en vormt een aanvulling op de 360 graden zichtsystemen die te vinden zijn in duurdere DJI-modellen. De populairste huidige DJI-modellen die obstakelvermijding bieden, zijn de DJI Mavic 4 Pro, DJI Air 3S, DJI Air 3, DJI Mini 4 Pro en de DJI Mavic 3 Series.
Instellingen en gedrag: Rem, Bypass en Uit
Dronefabrikanten zoals DJI bieden verschillende modi voor het vermijden van obstakels. De meest voorkomende zijn:
- Rem: De drone stopt wanneer een obstakel wordt gedetecteerd.
- Bypass (normaal): De drone vliegt op veilige afstand rond het obstakel.
- Bypass (Nifty): Agressievere aanpassingen, waardoor het risico op botsingen mogelijk toeneemt.
Het is ook mogelijk om het systeem volledig uit te schakelen, wat soms nodig is in complexe omgevingen waar de sensoren een soepele vlucht of video-opname verstoren.
Waarom het nuttig is, maar geen vervanging voor vaardigheden
Het vermijden van obstakels is een krachtig vangnet. Het kan een drone behoeden voor crashes als gevolg van een pilootfout, het volgen van onderwerpen verbeteren en “Return to Home” veiliger maken. Er mag echter er nooit op worden vertrouwd als vervanging voor het bewustzijn van piloten. De sensoren zijn niet perfect; ze kunnen falen bij helder of donker licht, en ze detecteren niet altijd dunne voorwerpen zoals draden of sneeuw.
Obstakelvermijding mag alleen worden gebruikt als failsafe na uw oordeel wanneer u dicht bij obstakels vliegt.
De afwegingen: soepelheid versus veiligheid
Hoewel het vermijden van obstakels de veiligheid vergroot, kan het ook de soepelheid van de vlucht in gevaar brengen. In krappe ruimtes zoals bossen kan het systeem abrupte correcties uitvoeren die de beelden verpesten. In deze gevallen is het vaak de betere optie om hem uit te zetten en voorzichtig te vliegen.
LiDAR: een boost bij weinig licht
LiDAR verbetert de obstakeldetectie in scenario’s met weinig licht. Het kan objecten tot op een afstand van 25 meter identificeren, maar heeft moeite met dunne of transparante obstakels zoals draden en glas. De drone schakelt automatisch tussen LiDAR en vision-sensing op basis van de omstandigheden, en gebruikt soms beide tegelijkertijd.
Samenvattend: Het vermijden van drone-obstakels is een aanzienlijke vooruitgang in de vliegveiligheid. Hoewel het niet onfeilbaar is, biedt het een extra beschermingslaag, vooral in combinatie met ervaren piloten en situationeel bewustzijn.
