Fantasievoetbal is eenvoudiger dan het op het eerste gezicht lijkt. Fans gebruiken hun kennis van de sport om te concurreren. Je kiest atleten of teams. Als ze goed presteren, win jij. Als ze floppen, verlies je. Succes vereist het wekelijks volgen van de NFL. Je moet betere keuzes maken dan je tegenstander. Het is een spel van verstand en geld.
De wortels van deze obsessie zijn ouder dan de meeste mensen denken. Modern fantasyvoetbal gaat terug naar Wilfred “Bill” Winkenbach. Hij was een zakenman uit Oakland. Hij was ook een beperkte partner in de Oakland Raiders. Het was het jaar 1962. De setting was een hotelkamer in New York. De Raiders waren op een oostelijke langlaufreis.
Winkenbach zat naast Bill Tunnel, de PR-man van het team, en Scotty Starling, een Tribune-verslaggever. Ze hebben een systeem ontwikkeld. Ze schreven een regelboek. Dit document werd de basis voor het moderne fantasyvoetbal.
De GOPPPL League-regels
Winkenbach concentreerde zich op aanvallende vaardigheidsspelers van de AFL. Zijn blauwdruk creëerde de GOPPPL (Greater Oakland Professional Pigskin Procrastinators League). De naam is een mondvol. Het concept was eenvoudig.
Terug in Oakland organiseerde Winkenbach acht teams. Wie kwam in aanmerking om mee te doen? Je moest aan een van deze criteria voldoen:
- Een administratief filiaal van de AFL
- Een journalist met directe relatie tot profvoetbal
- Iemand die 10 seizoenskaarten voor het Raiders-seizoen 1963 heeft gekocht of verkocht
Het doel was duidelijk. In de oorspronkelijke regels stond dat het doel was om “enkele van Oakland’s beste gridiron-voorspellers op zaterdagochtend samen te brengen om hun respectievelijke hersens (en geld) tegen elkaar op te zetten.” Winkenbach wilde een betere berichtgeving over de dagelijkse gebeurtenissen in het profvoetbal. Hij wilde dat fans elke wedstrijd belangrijk zouden vinden.
Beheer van de Eerste Liga
Het rulebook definieerde twee rollen. Een secretaris hield de scores bij. Ze hebben de roosters geverifieerd. Zij hielden gegevens bij. Zij regelden al het geld. Een commissaris zat de vergaderingen voor. Zij stelden commissies in. Zij bemiddelden bij geschillen.
Winkenbach was de logische keuze voor commissaris. Hij had een klein bedrijf. Hij had telefoonlijnen. Hij had typemachines. Hij had een stencilmachine. Hij beschikte over de middelen om de operatie uit te voeren.
In 1963 kwamen de acht teams bijeen. Winkenbach nodigde alle eigenaren bij hem thuis uit. Ze verzamelden zich in de kelder. Daar namen ze deel aan het inaugurele GOPPPL-‘ontwerp’.
Die kelderdiepgang begon iets enorms. Het veranderde gewone fans in obsessieve analisten. De GOPPPL was nog maar het begin. De NFL zou nooit meer hetzelfde zijn.
