Додому Rozrywka Muzyka BluesMythologyCrossroads: Tommy Johnson i układ z diabłem

BluesMythologyCrossroads: Tommy Johnson i układ z diabłem

Historie o duchach są ściśle powiązane z amerykańskim bluesem. Historia zaczyna się od mężczyzny o imieniu Tommy Johnson. Johnson, urodzony w Mississippi około 1896 roku, pewnej nocy stanął na dosłownym rozdrożu. Mówią, że zawarł pakt z diabłem. Cena? Jego dusza. Nagroda? Talent muzyczny, którego nie mogą stworzyć ludzkie ręce.

Na tym historia się nie kończy.

Dziesięć lat później pojawił się kolejny muzyk bluesowy. Roberta Johnsona. Urodzony około 1911 roku. Nie ma nic wspólnego z Tommym. Ale historia podążała za nim jak cień. Ludzie zaczęli powtarzać te same historie o Robercie. Rozdroże. Umowa. Nadprzyrodzony dar.

To najstarsza sztuczka w książce. Mit ten powtarzany jest tak często, że wydaje się całkowicie realny. Tommy Johnson położył podwaliny. Robert Johnson odziedziczył mit. Szczegóły są zamazane. Imiona się zmieniają. Jednak podstawowa idea pozostaje taka sama. Geniusz wymaga poświęceń.

Dlaczego nadal opowiadamy tę historię? Ponieważ muzyka wydaje się ciężka. Jest bardziej niebezpieczna. Bardziej realistyczne.

Diabeł zabrał duszę Tommy’ego Johnsona na rozdrożu w Mississippi.

Tommy Johnson nagrał „Cool Drink of Water Blues” w 1928 roku. W piosence wspomniane jest skrzyżowanie. Bezpośrednio. Śpiewa o zaprzedaniu duszy. Robert Johnson nigdy nie nagrał takiego wyznania. Fani twierdzą jednak, że powinien był to zrobić. Podobieństwa są zbyt oczywiste, aby je zignorować.

Niektórzy historycy uważają, że historie są pomieszane. Inni mówią, że mit potrzebuje nowego oblicza. Robert Johnson zmarł młodo. Jego muzyka jest mistyczna. Jego życie owiane jest tajemnicą. Historie Crossroads wypełniają tę pustkę. Wyjaśniają niewytłumaczalne.

Tommy Johnson szybko zniknął ze sceny. Robert Johnson stał się legendą za życia i bogiem po śmierci. Mit ten przetrwał obu mężczyzn. Wpisał się w tradycję bluesową. Opowieść ku przestrodze. insygnia.

Który muzyk naprawdę spotkał diabła? Odpowiedź nie ma znaczenia. Historia jest ważna. Ona ożywia muzykę. Trzyma tajemnicę w nienaruszonym stanie. To sprawia, że ​​zastanawiamy się, czego potrzeba, aby grać tak jak on.

Może o to właśnie chodzi. Talent nigdy nie był nagrodą. Nagrodą była historia.

Exit mobile version