Lis australijski szary latający – jeden z największych gatunków nietoperzy na świecie o rozpiętości skrzydeł przekraczającej półtora metra – może być cenniejszy żywy niż martwy. Nowe badania opublikowane w Scientific Reports określają ilościowo nieoczekiwane korzyści ekonomiczne, jakie te nietoperze przynoszą australijskiemu przemysłowi leśnemu: 195–673 mln USD rocznie.
Od szkodników do filaru gospodarczego
Przez dziesięciolecia skrzydlate lisy uważano za zagrożenie dla rolnictwa i zdrowia publicznego. Władze australijskie uciekły się nawet do ekstremalnych środków, takich jak ataki napalmem na kolonie liczące setki tysięcy osobników. To surowe traktowanie było spowodowane uzasadnionymi obawami dotyczącymi nietoperzy jako potencjalnych nosicieli wirusów, takich jak Ebola i COVID-19, ale ostatnie badania sugerują, że był to poważny błąd.
Badanie przeprowadzone przez naukowców na podstawie danych z ponad 1200 siedlisk zebranych przez australijską krajową agencję naukową (CSIRO) pokazuje, że skrzydlate lisy są niezbędne do naturalnej regeneracji lasów eukaliptusowych. Te nietoperze rozprzestrzeniają nasiona poprzez swój unikalny „deszcz nasion” – wydalając w locie – skutecznie sadząc drzewa na rozległych obszarach. Nietoperze są bezpośrednio odpowiedzialne za powstanie ponad 91 milionów drzew.
Globalny wpływ nietoperzy
To australijskie badanie jest dopiero trzecim na świecie, w którym oszacowano wartość ekonomiczną populacji nietoperzy. Podobne badania przeprowadzone w Teksasie pokazują, jak nietoperze chronią uprawy bawełny i kukurydzy, a w Meksyku chronią przemysł tequili poprzez zapylanie roślin agawy. Przykład skrzydlatych lisów ukazuje szerszy trend: nietoperze to nie tylko dzika przyroda; są to krytyczni, często niedoceniani uczestnicy światowej gospodarki.
Zmiana zrozumienia jest niezbędna, ponieważ stanowi wyzwanie dla dziesięcioleci polityki zwalczania szkodników. Ochrona populacji nietoperzy wydaje się obecnie nie tylko uzasadniona ekologicznie, ale także ekonomicznie. Ignorowanie tych korzyści byłoby kosztownym błędem, ponieważ długoterminowa wartość dobrze prosperującego ekosystemu nietoperzy znacznie przewyższa krótkowzroczne wysiłki na rzecz ich wytępienia.
