Astronomowie odkryli asteroidę wirującą z prędkościami, które wcześniej uważano za niemożliwe dla obiektów tej wielkości, co podważa istniejące teorie na temat składu asteroidy i integralności strukturalnej. Odkrycie dokonane przez naukowców analizujących wstępne dane z Obserwatorium Very C. Rubin w Chile stanowi ważny moment w nauce o planetach.
Rekordzista wśród asteroid
Asteroida, oznaczona jako 2025 MN45, ma średnicę około 710 metrów i wykonuje pełny obrót w zaledwie 1,92 minuty. To sprawia, że jest to najszybciej wirująca duża asteroida, jaką kiedykolwiek zaobserwowano, przekraczając teoretyczne limity dla „luźnych gromad” asteroid – luźnych grudek skał i pyłu, które tworzą większość ciał kosmicznych.
Jak to możliwe?
Generalnie oczekuje się, że asteroidy słabo związane grawitacją rozpadną się, jeśli obrócą się zbyt szybko. Obecna prędkość 2025 MN45 oznacza, że musi być wykonany ze znacznie mocniejszego materiału, niż oczekiwali naukowcy. Asteroida jest prawdopodobnie litą skałą lub nawet metalem, ponieważ nawet glina nie byłaby w stanie utrzymać jej w całości przy takiej prędkości obrotowej.
Co to oznacza dla nauki o ciałach kosmicznych
Podczas pierwszych dziewięciu nocy obserwacji Obserwatorium Rubin ujawniło 76 asteroid z możliwymi do obliczenia okresami rotacji, w tym 19 „ultraszybkich” rotatorów, które okrążają planetę w czasie krótszym niż 2,2 godziny. Jednak odkrycie trzech „ultraszybkich” rotatorów, w tym MN45, sugeruje, że asteroidy mogą wirować znacznie szybciej, niż wcześniej sądzono. Odkrycie to wskazuje, że nasza wiedza o tym, jak te asteroidy powstają i pozostają razem, jest niepełna.
Rola Obserwatorium Rubina
Oczekuje się, że Obserwatorium Very K. Rubin będzie w dalszym ciągu odkrywać jeszcze więcej asteroid po zakończeniu 10-letniego przeglądu południowego nieba. Umożliwi to naukowcom dalsze badanie niesamowitej różnorodności tych ciał kosmicznych i udoskonalenie naszej wiedzy na temat składu i stabilności asteroid.
Odkrycie 2025 MN45 pokazuje, jak wiele jeszcze musimy się dowiedzieć na temat powstawania i dynamiki asteroid. Konieczne są dalsze badania, aby określić, w jaki sposób te ultraszybkie rotatory radzą sobie z utrzymaniem swojej struktury w obliczu sił odśrodkowych.
