NASA radykalnie restrukturyzuje swój program Artemis, aby przyspieszyć załogowe misje księżycowe, co prawdopodobnie doprowadzi do wielomiliardowych umorzeń sprzętu i postawi pod znakiem zapytania los stacji kosmicznej Gateway. Administrator Jared Isaacman ogłosił zmiany 27 lutego, powołując się na niedopuszczalne opóźnienia i ryzyko związane z obecną konfiguracją rakiet SLS, a także potrzebę szybszego tempa misji.

Od powolnego postępu do przyspieszonego postępu

Istotą zmian jest rezygnacja z planowanych ulepszeń SLS Block 1B, które wymagałyby wyniesienia cięższych ładunków, w tym komponentów Gateway. Zamiast tego NASA przejdzie na pojedynczą konfigurację SLS, potencjalnie wykorzystując górny stopień Centaur V należący do United Launch Alliance do wszystkich startów Artemis po Artemis 3. Decyzja ta ma na celu skrócenie czasu między misjami z 3,5 roku do zaledwie 10 miesięcy, ale kosztem znacznych inwestycji w infrastrukturę i rozwój, które już trwają.

Niepewna brama przyszłości

W najnowszych aktualizacjach programu Artemis NASA nie ma obecnie księżycowej placówki orbitalnej Gateway. Komponenty są już na różnych etapach budowy, ale bez wyraźnej rakiety nośnej (takiej jak SLS Block 1B), która mogłaby je dostarczyć, ich przyszłość stoi pod znakiem zapytania. Kongres jest świadomy sytuacji: niedawna ustawa zezwalająca nakłada na NASA obowiązek dostarczania prawodawcom informacji na temat statusu Gateway, wskazujących na możliwość zmiany przeznaczenia istniejącego wyposażenia bazy księżycowej. Ta zmiana potwierdza, że ​​pierwotny plan Artemidy, który przewidywał Gateway jako orbitalny punkt transferu załóg, nie jest już wykonalny.

Artemis 3 w nowej odsłonie: lot testowy, a nie lądowanie

Artemis 3, którego lądowanie na Księżycu zaplanowano wcześniej na rok 2028, teraz odbędzie się w ramach lotu testowego na niskiej orbicie okołoziemskiej. Spotka się i zadokuje albo ze statkiem kosmicznym SpaceX, albo z lądownikiem Blue Origin Blue Moon (w zależności od tego, który z nich będzie gotowy jako pierwszy), aby ocenić gotowość przed wyznaczoną misją lądowania. NASA wyraźnie przedkłada bezpieczeństwo i sukces nad dotrzymanie pierwotnego harmonogramu, co stanowi praktyczną korektę, biorąc pod uwagę problemy w rozwoju obu lądowników.

Konsekwencje dla infrastruktury: sprzęt o wartości 1,6 miliarda dolarów może zostać wycofany

Decyzja o złomowaniu SLS Block 1B oznacza również, że kosztująca 1,6 miliarda dolarów Mobile Launcher 2, zaprojektowana do obsługi większego wariantu rakiety, może nigdy nie zostać użyta. Istniejący Mobile Launcher 1 będzie wymagał szeroko zakrojonej rekonfiguracji i testów w celu obsługi nowego górnego stopnia Centaur V, co może powodować opóźnienia, ponieważ aktualizacja może zająć ponad rok. To pokazuje rzeczywisty koszt przyspieszonego harmonogramu NASA: utracone inwestycje w infrastrukturę i wyzwania logistyczne związane z szybką zmianą przebiegu misji.

Konkluzja: NASA wykonuje skalkulowane posunięcie, przyspieszając misje księżycowe, akceptując jednocześnie znaczne straty finansowe i odpisy aktualizujące infrastrukturę w zamian za szybszą podróż na Księżyc. Zmiany odzwierciedlają pragmatyczną ocenę obecnych możliwości, przedkładając bezpieczeństwo załogi i powodzenie misji nad ścisłe przestrzeganie pierwotnego planu Artemis.