Nowo odkryta kometa, oznaczona jako C/2026 A1 (MAPS), znajduje się na kursie kolizyjnym ze Słońcem, co zapowiada rzadkie i potencjalnie spektakularne wydarzenie na niebie. Jeśli kometa przetrwa bliskie przejście, może stać się na tyle jasna, że będzie widoczna gołym okiem w ciągu dnia — coś, co nie miało miejsca od dziesięcioleci.
Niebezpieczna ścieżka przesuwania się słońca
Kometa ta należy do rodziny Kreutza, grupy ponad 3500 komet znanych z samobójczych orbit, które zabierają je na odległość nawet 1,4 miliona kilometrów od Słońca. Uważa się, że komety te są fragmentami znacznie większej komety, która została rozerwana przez grawitację Słońca około 1700 lat temu. C/2026 A1 ma około 2,4 km szerokości i została po raz pierwszy dostrzeżona w styczniu 2024 roku.
4 kwietnia 2026 roku kometa osiągnie peryhelium – najbliższy Słońcu punkt – w odległości około 800 000 kilometrów. To około 70 razy bliżej niż Merkury. W tym momencie będzie podróżował z prędkością ponad 3,2 miliona kilometrów na godzinę, narażony na działanie ekstremalnych temperatur, promieniowania i sił grawitacyjnych.
Czy przeżyje?
Ekstremalny stres związany z tą podróżą prawdopodobnie rozerwie kometę na kawałki, jak to zwykle robią szybowce słoneczne. Jeśli jednak C/2026 A1 przeżyje, przejdzie radykalną transformację. Intensywne promieniowanie słoneczne odparuje lód i pył, powodując, że będzie świecić niesamowitą jasnością – potencjalnie jaśniejszą niż księżyc w pełni.
Kometa ta jest fragmentem „Wielkiej Komety roku 1106”, szczególnie jasnego pasającego się Słońca, który w przeszłości ukazywał wspaniałe zdarzenia, takie jak Kometa Ikeya-Seki (1965) i Kometa Lovejoy (2011). Uwolniony gaz i pył mogą również tworzyć spektakularny ogon przypominający wachlarz, gdy kometa zbliża się do Słońca.
Kiedy i gdzie oglądać
Jeśli przetrwa, C/2026 A1 osiągnie szczytową jasność kilka dni po peryhelium, gdy zbliży się do Ziemi. Obserwatorzy na półkuli południowej będą mieli lepszy widok, ale ci z półkuli północnej będą w stanie dostrzec ją nisko nad południowo-zachodnim horyzontem przed zachodem słońca.
Nawet jeśli się rozpadnie, pod koniec marca fragmenty będą nadal widoczne przez teleskop lub lornetkę. Oczekuje się, że w kwietniu widoczna będzie także kolejna kometa, C/2025 R3 (PanSTARRS), co doda spektaklu.
C/2026 A1 nie gwarantuje przetrwania, ale jeśli przetrwa, będzie jedną z najbardziej widocznych komet od dziesięcioleci, zapewniając rzadką okazję do obserwacji w ciągu dnia.
Los tej komety jako „Wielkiej Komety roku 2026” pozostaje niejasny, ale już zapowiada się, że będzie to niebiańskie wydarzenie, które warto zobaczyć.
