Wacht niet langer op de deskundigen. De Somerset Wildlife Trust overhandigt je een klembord – of gewoon een app – en zegt: ga kijken. Ze hebben jij nodig.

De ‘Big Count’ is geen gewone wandeling in het park. Het is een gerichte jacht. Niet voor trofeedieren. Voor slakken. Voor vossen. Voor dingen waar je op stapt zonder het te zien.

Waarom?

We hebben gaten in de gegevens. Grote.

Becky Fisher beheert de opdracht voor de trust. Ze ziet het probleem duidelijk. Als u ze niet in kaart kunt brengen, kunt u ze ook niet opslaan. “We kunnen ze alleen beschermen als we weten waar we zijn”, zegt ze. Het klinkt eenvoudig. Dat is het niet. De meeste mensen negeren de vos totdat het een nieuwskop is.

In vier jaar tijd ongeveer 3.000 records. Dat klinkt als veel, totdat je nadenkt over het aantal dieren dat momenteel in Somerset leeft. De steekproefomvang is te klein.

Dit jaar is de periode van 18 juni tot en met 27 juni.

Dit is wat ze eigenlijk willen vinden:

  • Konijnen (veel voorkomend, maar weinig onderzocht qua dichtheid)
  • Slow worms (geen slangen, kijk beter)
  • Schimmels (vaak vergeten)
    Gemarmerde witte vlinders
  • Vossen en Slakken (de niet-glamoureuze werkers)

Raak niet in paniek over de plantkunde. Of zoölogie. Geen diploma vereist. Alleen maar ogen.

U verzendt via de app iNaturalist. Of een werkblad dat u naar hen e-mailt. Het Somerset Environmental Records Centre bewaart de gegevens. Vier miljoen records in hun bank. Ze verdrinken in data en hongeren naar de juiste soort.

Het is een partnerschap tussen de Trust en SERC. Twee groepen die een zwart gat van onwetendheid over de lokale biologie proberen te vullen.

Kijken wij echt zo slecht om ons heen?

De app vertelt je wat je hebt gevonden. De wetenschappers zullen het in kaart brengen. Je gaat terug naar je huis. De slak blijft in de grond zitten.

Tot volgend jaar juni.