Het is heet. Het is droog. En voor delen van Wales is het officieel een droogte.
Natural Resources Wales (NRW) liet de aankondiging deze week vallen. Deze stap bevestigt dat specifieke regio’s nu onder de droogtestatus vallen. Het is de eerste keer dat Groot-Brittannië deze zomer een dergelijke verklaring ziet. En hoewel dit misschien niet betekent dat uw kraan morgen droog zal staan, is de ecologische realiteit op het terrein grimmig.
We kijken naar een landschap dat is uitgedroogd door opeenvolgende hittegolven. De regenval in juli schommelt rond een schamele 5% van het gemiddelde. Combineer dat met een droog voorjaar en je hebt een recept voor ecologische stress.
Welke gebieden van Wales hebben een droogtestatus?
De verklaring geldt niet voor het hele land. NRW heeft de zwaarst getroffen zones aangewezen. Je moet naar Noord- en Zuid-Gwynedd kijken. Ook Anglesey (Ynys Môn). Dan zijn er de stroomgebieden van de rivieren Dee, Clwyd en Upper Severn.
Op deze gebieden is de drempel overschreden. De rivierstanden zijn uitzonderlijk laag. Het grondwater daalt. De bodem is kurkdroog.
De rest van Midden-Wales? Ze zijn overgegaan naar de status van ‘langdurig droog weer’. Het is de stap vóór volledige droogte. Zuid-Wales bevindt zich nog steeds in die langdurige fase.
Waarom is het onderscheid belangrijk? Omdat het bepaalt hoe toezichthouders reageren. Het leidt tot een betere monitoring van natuurgebieden. Het verandert het advies dat aan boeren wordt gegeven. En het geeft aan hoeveel druk er al op de natuurlijke omgeving wordt uitgeoefend.
Hoe laag zijn de rivieren werkelijk?
Sommige waterwegen naderen hun laagste niveau sinds mensenheugenis.
Neem de Clwyd, Alyn, Alwen en Conwy. Ze worden als uitzonderlijk laag geclassificeerd. Zo ook de Wye. Deze rivier snijdt door Midden-Wales en omlaag richting Engeland. De Dyfi en Clywedog in het noorden hebben het ook moeilijk.
Om ze stromend te houden, laat NRW extra water uit reservoirs ontsnappen. Ze steunen de Clwyd en de Wye. Ze helpen ook de Severn in het zuidoosten en de Dee in het noordoosten. Maar reservoirs zijn niet oneindig.
Rivieren die als gevaarlijk laag worden geclassificeerd, omvatten deze genoemde waterwegen. De impact is zichtbaar. Rhian Thomas, manager bij NRW, wees op de ernstige gevolgen voor het milieu. Ze had het over het verdwijnen van de visserij. Gevoelige habitats brokkelen af. Het lijden van dieren in het wild.
En dan zijn er nog de bosbranden.
Ze zijn verspreid over Noord- en Zuidoost-Wales. Thomas merkte op dat deze branden “een van de duidelijkste en meest zichtbare tekenen” zijn van hoe dor het land is geworden. Als gras als tondel vlam vat, weet je dat de grond geen vocht meer vasthoudt.
Wie wordt er getroffen behalve de wilde dieren?
Als je denkt dat dit alleen maar over forel en eendagsvliegen gaat, denk dan nog eens goed na.
De boerenvakbonden luiden de noodklok. Abi Reader, president van NFU Wales, sprak met de BBC. Ze beschreef de druk op het vee. Dieren met een warmtevoorraad hebben water nodig. Ze hebben schaduw nodig. De bronnen drogen op. Beken verdwijnen.
Akkerbouwers zien verschillende kopzorgen. De hitte zorgde ervoor dat de gewassen ver eerder dan gepland rijpten. We kijken naar ongekende vroege oogsten. Vroege oogst betekent vaak lagere opbrengsten. Boeren verliezen terrein voordat het seizoen gelijk is.
Gail Davies-Walsh van Afonydd Cymru – de stem voor de rivieren in Wales – neemt geen blad voor de mond. Ze wees op de verergering van de problemen met de waterkwaliteit. Gebrek aan regenval betekent minder verdunning. Verontreinigende stoffen concentreren zich. Vissen sterven door gebrek aan zuurstof en hitte.
In de Wye en de Usk bereikten de temperaturen 28°C. Dat is dodelijk voor het waterleven. Het is niet alleen droog. Het kookt op sommige plaatsen.
Hoe de droogtestatus de openbare watervoorziening beïnvloedt
Hier wordt het verwarrend. De term ‘droogtestatus’ betekent niet automatisch een hospipe-verbod voor iedereen.
De verklaring van NRW gaat over de gezondheid van het milieu. Het gaat over rivierstromen, regenval en grondwater. Openbare watervoorziening is een afzonderlijk operationeel probleem.
Welsh Water bewoog zich snel. Ze legden een hospipe-verbod op voor 33.000 woningen in West-Wales. Waarom? Omdat de vraag groter was dan hun vermogen om servicereservoirs bij te vullen. Het gaat om lokale behandelingen die langdurig gebruik bijhouden.
Dit betekent dat u zich in een ‘ecologische droogtezone’ kunt bevinden terwijl uw plaatselijke waterbedrijf geen verbod heeft uitgevaardigd. Of andersom. De druk is niet altijd perfect op elkaar afgestemd.
Llyr Gruffydd, de kabinetsminister voor Rural Resilience, probeerde het gepraat op te helderen. Hij benadrukte dat de openbare voorzieningen voldoende zijn. Maar hij drong aan op zorgvuldigheid. Gebruik water verstandig. Neem het niet als vanzelfsprekend aan.
De frustratiekloof
Sociale media zijn momenteel een ware vuurstorm. Mensen zijn boos. Ze zijn boos over lekkages van rioolwater. Ze zijn boos op lekkages. Ze vragen zich af waarom ze water moeten besparen als bedrijven de rivieren waarvan ze afhankelijk zijn, vervuilen.
Gail Davies-Walsh snapt het. Ze leest de reacties. Ze begrijpt de frustratie.
Maar hier is de harde waarheid: uw waterverbruik heeft rechtstreeks invloed op de rivierstroom. Elke liter die je verspilt aan een slang terwijl de rivier nauwelijks druppelt, maakt het overleven voor vissen en andere dieren in het wild moeilijker.
Het systeem staat onder druk. Vervuiling is er al. Lage stromen concentreren die vervuiling. Voeg de hitte toe en je krijgt een giftige cocktail voor het waterleven.
Juli is op weg om de droogste maand in Wales in bijna 190 jaar te worden. Als er geen regen komt voordat de maand voorbij is, hebben we de geschiedenis in handen. Niet alleen voor boeren. Voor iedereen die afhankelijk is van de gezondheid van dit land.
Wij vragen u om uw rol te spelen. Is het lastig? Ja. Maar het landschap schreeuwt. En op dit moment is zwijgen geen optie.
