De cijfers zien er niet geweldig uit als je turen. Maar Kauw zegt: niet doen.

Adura, de eigenaar van dat controversiële gasveld in de Noordzee, bracht een nieuw rapport uit. Het beweert dat hun project de klimaatverandering niet materieel zal beïnvloeden. Dat is de officiële lijn. Hun meest recente milieueffectrapportage stelt dat hun uitstoot tijdens hun levensduur minder dan 0,02 procent van de mondiale broeikasgassen bedraagt. Klein. Bijna onzichtbaar.

Je kunt stellen dat nul procent beter zou zijn geweest.

Maar hier is de opstelling. Dit was niet zomaar een PR-bladerdeegje. Het werd bevolen door de rechtbanken. Een rechter had eerder geoordeeld dat de toestemming van de regering voor Kauw onwettig was. Het papierwerk was dun geweest. Regelgevers wilden het dikker. Milieugroeperingen hadden zich teruggetrokken en probeerden zowel Jackdaw als het nabijgelegen Rosebank-olieproject te blokkeren. Ze verloren die specifieke strijd, dus de wiskunde werd onder de loep genomen.

Adura is een joint venture. Schelp. Equinor. Zwaargewichten.

Hun argument van 159 pagina’s komt neer op een ruil. In plaats van vloeibaar aardgas uit de VS te kopen, kopen we het van Jackdaw. De logica? Binnenlands gas spaart de planeet vergeleken met geïmporteerd gas. Hoe? Door het reizen te schrappen.

Vloeibaar makend gas. Verzend het over de oceanen. Hervergassen op de plaats van bestemming. Dat proces lekt. Het rapport van Adura schat dat deze ruil het equivalent van vier miljoen ton koolstof bespaart. Er wordt beweerd dat import ongeveer 20 procent meer uitstoot zou veroorzaken. Dus lokaal is eigenlijk beter? Dat is de toonhoogte.

Ze leunden ook op de bureaucratie als schild.

‘Minor’ is hun woord voor de klimaatimpact.

Waarom? Omdat Groot-Brittannië goed reguleert. De sector heeft doelstellingen. Het sluit aan bij het Akkoord van Parijs. De regels bestaan, dus de schade wordt beheerst.

Kan een schone balans de hemel redden? Waarschijnlijk niet.

Maar 0,02 procent is een moeilijk getal om gaten in te maken. De toezichthouder accepteert de nieuwe inzending. De juridische hindernis is genomen. Het gas blijft stromen.

Het argument berust op aftrekking, niet op eliminatie. We verbranden minder door te kiezen welk gas we verbranden. Het is een smalle ontsnapping, zowel juridisch als technisch. Maar toch een ontsnapping.

Wat zou je ze nog meer willen laten zeggen?