Optische opslag is een elektronisch medium dat afhankelijk is van laserstralen met een laag vermogen om digitale gegevens vast te leggen en op te halen. Het werkt door binaire informatie op een laserschijf te coderen met behulp van kleine putjes die in een spiraalvormig spoor op het oppervlak zijn gerangschikt. Wanneer u toegang tot die gegevens nodig heeft, gebruikt een scanner een laser met laag vermogen om de putten te “lezen”. Het systeem detecteert variaties in de intensiteit van het gereflecteerde licht en zet deze veranderingen om in elektrische signalen die computers kunnen begrijpen.
Deze technologie drijft de apparaten aan die we het beste kennen. Het neemt geluid op op standaard compact discs. Het slaat tekst, afbeeldingen en audio op op cd-roms. Het ondersteunt WORM-schijven, waarmee u gegevens één keer kunt schrijven en deze vele malen kunt lezen. Nieuwere iteraties zijn volledig herschrijfbaar.
Waarom capaciteit en duidelijkheid belangrijk zijn
Het belangrijkste voordeel van optische opslag is de superieure geheugencapaciteit in vergelijking met magnetische opslag. Laserstralen kunnen met veel grotere precisie worden bestuurd en gefocust dan kleine magneetkoppen. Dankzij deze precisie kunnen gegevens in een veel kleinere ruimte worden gecondenseerd.
Denk aan de schaal. Op één schijf van 12 centimeter past een hele set encyclopedieën. Dat is 11,25 centimeter plastic met daarin een universum van kennis.
Naast capaciteit zorgt optische opslag voor een authentiekere duplicatie van geluiden en beelden. Het productieproces is ook verrassend eenvoudig en goedkoop. Deze plastic schijven worden gemaakt door mallen uit een master te persen, net zoals grammofoonplaten worden geproduceerd.
Duurzaamheid zonder gedoe
Om optische media te beschermen heeft u geen klimaatgecontroleerde kluis nodig. De gegevens kunnen niet worden vernietigd door stroomuitval of magnetische storingen. De schijven zelf zijn relatief ongevoelig voor fysieke schade. In tegenstelling tot magneetbanden en schijven hoeven ze niet in goed afgesloten containers te worden bewaard om ze tegen verontreinigingen te beschermen.
Om dezelfde reden is de scanapparatuur duurzaam. Het heeft relatief weinig bewegende delen. Minder bewegende delen betekent minder dat kan breken.
De afweging: snelheid versus geheugen
Vroege optische schijven waren niet uitwisbaar. Gegevens die op hun oppervlak zijn gecodeerd, kunnen worden gelezen, maar nooit worden gewist of herschreven. Deze beperking werd in de jaren negentig opgelost met de ontwikkeling van WORM-technologie en beschrijfbare of herschrijfbare schijven.
Er is een vangst. Het belangrijkste nadeel van optische apparatuur is dat informatie langzamer wordt opgehaald dan bij conventionele magnetische opslagmedia. Magnetische aandrijvingen zijn sneller. Ze hebben sneller toegang tot gegevens.
Dus waarom doet optische opslag er nog steeds toe? De superieure capaciteit en opnamekarakteristieken maken hem bij uitstek geschikt voor geheugenintensieve toepassingen. Het verwerkt stilstaande afbeeldingen, geanimeerde afbeeldingen, geluid en grote hoeveelheden tekst beter dan bijna al het andere. Multimedia-encyclopedieën, videogames, trainingsprogramma’s en directory’s worden gewoonlijk op optische media opgeslagen.
Is snelheid alles? Voor het archiveren van een bibliotheek met videogames of het opslaan van hifi-audio, misschien niet. De traagheid is de prijs voor het vasthouden van zoveel met zo weinig fysieke kwetsbaarheid.
